Homage to Maningning Miclat
Apr. 10th, 2012 | 01:18 pm
location: manila
a homage....
Maningning Miclat, a published author, multilingual poet, prize-winning artist, an interpreter and art teacher at Far Eastern University passed away at the tender age of 28.
Born and raised in Beijing, China for the first half of her life, she grew up to become an accomplished painter in both Chinese and Western genre and a multilingual poet, fictionist and essayist publishing her works in English, Filipino and Chinese.
Maningning had her first solo exhibit of Chinese traditional paintings at the age of 15 at the Cultural Center of the Philippines in 1987. "Maningning: An Exhibit of Chinese Brush Works" would only be the first of five solo exhibitions, and the first of about 32 total exhibitions for her. That same year, she launched her first book of poetry in Chinese "Wo De Shi", My Poems.
The sensitive artist / poet won the 1992 Art Association of the Philippines (AAP) Grand Prize in Non-Representational painting for her abstract, " Trouble in Paradise" while still a student at the University of the Philippines, College of Fine Arts. She would graduate with a Bachelor of Fine Arts, Major in Painting, Cum Laude standing, in 1994.
While excelling in the visual arts, she also followed her heart in the literary world. She became a fellow of the U.P. National Writer's Workshop in 1990 where she won an award and a Jullie Lluch trophy for her one-act play in Filipino. In 1991, she became a fellow of the Silliman Writer's Workshop for her poems in English. Her poems in Chinese would earn for her a niche in the Chinese poetry, counting her as one of the 39 Top-Rated Women Poets in Chinese anthologized in a book published in Beijing.
Multi-faceted Maningning "sold paintings, wrote for newspapers, designed book covers, taught Mandarin at the Ateneo University, and even had her second book, Voice from the Underworld published by Anvil Publishing." She would later teach art at the FEU while taking up masters in Fine Arts at U.P.
" Maningning as a child growing up in Beijing, was taught the Marxist definition of literature and the arts as concentrated representations of life and nature on a higher plane. Precociously maturing in Manila, she started creating her representations of beauty through painting and poetry. The ashes she left behind are now kept in a quiet sepulcher surrounded by nature's verdure at the foot of Subic's hills."
Maningning Miclat's poems: http://emilyap.blog.friendster.com/t
Ang Naliligaw
Naliligaw ako sa paglalakbay,
Naliligaw sa kahahanap,
Naliligaw at hindi malaman
kung paano ba makabalik sa Oxford Street.
Naliligaw sa pamamasyal,
Hindi maintindihan ang mapa,
Hindi malaman kung bakit
Nandirito na naman sa Charing Cross.
Kaya umupo na lang sa Trafalgar Square,
Namulot ng balahibo ng kalapati,
Pero tinapon rin dahil mukhang marumi,
Mukhang maalikabok ang pakpak na nahuli.
Umikot na lang sa paligid,
Pinanood ang gusali,
Pinag-aralan ang kilos ng ibang turista,
Umikot at nag-isip, at naisip kita.
Naisip kita at inisip kita,
At bumalik ako sa National Gallery
Pumunta sa West Wing,
At doon, tumulala ako.
Naliligaw sa kalalakad,
na parang isang feather ng pakpak,
na hindi na makabalik sa ulap,
at hindi na makasama sa paglipad.
Buti na lang naisip ka
sa aking pagkaligaw,
Iniisip na mapapansin mo
ang ulap sa ‘yong paglalakbay.
At ninais na isipin ka
habang nakatulala kay Titian,
kay Bronzino at kay Michaelangelo,
at pinili kong isipin ka.
Pinili kong isipin ka,
sa paglalakbay at sa pagkaligaw.
Sa paghahanap ay nadarama ko:
Mahal, mahal na mahal kita.
----------------------------
Berso # 2
Dumaan ako sa tahimik na ilog,
Ang buong mundo ay parang natutulog
Kung may bunga mang sa tubig ay mahulog
Parang ang puso ko itong nadudurog.
Kung mag-isa ako huwag nang isipin
Sa dilim ay dapat pa akong hanapin
Habang may luha ay huwag pang ibigin
Sa pangarap ko ay huwag nang gisingin.
Kaya kong maghintay sa mga tula mo
Marinig sa awit ng kabilang dako
At tuklasin sa paglalakad na ito
Hamog at luha ng bulaklak at damo.
Mapapanood ang sayaw ng tutubi
Mapapakinggan ang ibong humuhun
iHihinahon ang pusong di mapakali
At hihimlay na sa mapayapang gabi.
Dumaan ako sa tahimik na ilog,
Ang buong mundo ay parang natutulog
Kung may bunga mang sa tubig ay nahulog
Parang ang puso ko nga itong nadudurog.
_______
Testimony
The territory of shadows is a petal,
An organic wish, a solidified thought,
An awareness of wind catching fishes,
A gratitude for getting rid of clothes.
With the kind gesture of an evening: low tide and safe,
I am sharing the water with the Hundred Islands.
Floating on the galaxies’ reflection,
I float as night sky carves down an embrace,
an elusive feeling of eternity and floating,
a gesture of wind and a bath of moonlight
from the sea bottom. I am the salt in the evening.
I am the celebration of beginnings.
I, finally getting rid of my clothes.
I, weightless, without knowing what.
Between the sky and me is the wind.
There is an ageless consciousness of being a woman.
There is a shapeless idea of being in the water.
There is a testimony of the sky and the earth.
There is no longer the terrestrial truth,
I am no longer a victim of war.
__________-
Ginugunita Kita #2
Marikit na tala ang tanglaw sa dilim,
Sa halimuyak ng matamis na hangin,
Sa gubat ng gabi ay hinihintay ko,
Mga kislap ng nilimot na pangako.
Habang may hapdi ang sugat ng kahapon,
Di maalpasan ang diwang nakakahon,
Inaawit ang kundiman ng pagsinta
Sa dalamhati ng pusong umaasa.
Ginuguni-gunita kita,
Binubuo sa alaala.
Pinapanga-pangarap ka,
Inuukit sa haraya.
____
Panibugho
Naunawaan ang hiwaga
sa titig mong umiiwas
kaninang umaga.
Nabasa ang talinghagang
tinago ng sansinukob.
Luminaw ang dahilan
sa nagmamadali mong pamamaalam.
Parang hindi na sasapit ang umaga
sa paninibugho sa dilim.
Buti na lang
hindi naririnig,
ang isip at kalooban
nitong himpapawid.
Hindi rin nakikiramdam
ang butiki sa dinding
sa mga dasal ng aking ligalig.
_______
Why A Mural ?
I want space - a two dimensional space.
To form form and forms
that change , while my arms
ways, my hand holds the brushto play
with the glacial acrylic paints.
Forms that bring back
the balance and rhythm
of xieyi painting
where yin is left in the whiteness
of rice paper, and yang is limned
by the shades of gray and black ink.
A space for the music of painting
where white is not blank but tone
and black is the silent interval
cantata tat springs forth from the air
vanishes backand remains as brushstrokes.
To absorb a process of change
in the gesture of a fearless arm
emotion that moves and grows:
forms being formed to forget
the finiteness of beginnings.
Beside this poem
is a prayer
frozen in the acrylic paints.
Beside this poem
is a mural
- a desire for space.
--------
Laughter
He left me
when he could
no longer stand the laughter
that I gave him
while he begged me not
to keep memories
alive in poems
to hurt myself
and make those
who read
sad. I laughed
when he shared
his life with me
while holding him
to make it easier
and maybe
less painful
to live on.
Laugh! I told
him, but
could not get
his attention.
Laugh! I asked
him, but
he left in
anger.
And left
before he understood
the courage
that held my laughter.
______
Father and I
The leaves are shaking,
"Look. It's the wind!"
You said, " No, those are leaves.
Wind cannot be seen."
Snowflakes whirl down
- An emblem of purity.
You said, " No, it is deception.
It is here to cloak the filth."
A lovely object
Took my fancy.
You said, "It's Useless."
I haven't walked too far,
But I am feeling tired.
Let me rest by the path for a while.
When the wind blows, I feel it.
When snow swirls down, I see it.
The lovely object I hold in my hand.
_____
compiled by emil yap
2008 nov 07
http://emilyap08.multiply.com/journal/i
http://www.facebook.com/note.php?sa
--------
-------
Link | Leave a comment | Add to Memories | Share
2 tula ng Pag-ibig para Buwan ng mga Puso
Feb. 7th, 2012 | 11:30 pm
mood: awake
1.
Panata ng Isang Peti-Burges Sa Harap ng Huling Bote ng Serbesa
ni Emil Yap
habang inuubos ang huling bote
ng serbesa
nakamasid pa rin mga namumungay kong mata
sa labas ng bintana
sa mga taong nagsisidaan
mauusok na sasakyan
nakakasilaw na mga liwanag
kalyeng sementado
napakagulong kapaligiran
gabing madilim
hindi inaalintana
kahit oras na lumilipas
buwang banaag
nagbabalik gunita
ng makita tatong alakdan
hanging banayad
na lumilipad kasabay ng paghampas
sa hapis kong mukha
lumalatay nang bahagya
may lamig na dulot
yumakap sa balat
sa bawat tagay
sa malamig na serbesa
nagdudulot init hanggan
kaloob looban
himaymay ng laman
nalalangong pilit
pagsalag lumbay
sa purong damdamin
abang buhay
naglalaro sa kawalan
namuong pagmamahal
para sa pusong pagal
ikaw
na taga banal na kabundukan
isip na uhaw
sa magdamag
sabik na naghihintay
sa iyong pagdating
inaaninag bawat anino
na kumikilos sa labas
kasiyahan ng pag-asa
ng kinabukasan
ikaw
walang iba
sa huling tagay ng huling bote
ng malamig na serbesa
nabuo ang panata
iuupo sa pusong dalisay
aalayan ng pinong
pag-ibig
na hindi mapagkunwari
Pag-ibig
na inilaang tunay
sa iyo lamang...
_____________
2.
Ang Pag-ibig sa Araw ng Katapusan ng Mundo
ni Emil Yap
"I love you without knowing how,
or when, or from where.
I love you simply,
without problems or pride:
I love you in this way because
I do not know any other way of loving but this,
in which there is no I or you,
so intimate that your hand upon my chest is my hand,
so intimate that when I fall asleep your eyes close."
— Pablo Neruda
(100 Love Sonnets: Cien sonetos de amor)
sa paghampas ng hangin sa aking mukha
nagpipitik bulag ang mga imahinasyon ng mga nakalipas
nangingiti ... napapaluha.... inaalala....
kanina dalawang araw bago ang katapusan ng mundo....
akoy magbabalik muli sa tag-ulan ng mga pangarap
ihahanda ang bagong punla ng mapulang umaga
hahamon ng mga kasiyahan sa makulay na larawan
bubulong sa mga anito para sa katiyakan ng mga pangako....
pinag-isa ang puso para sa bagong hinaharap
pagsasamang ganap para sa kaligayahang lubos
mga elemento sa istrukturang pinanday
ng mga salita at pangungusap ng mapanglabang makata
iiwanan na ang lumang kabanata ng nakaraan
magkatuwang sa paghahanda
magkatuwang sa paglilinang
magkatuwang sa pagbabago....
iisa ang pangarap
sa magkaibang larawan
ng mapaghamong mga salita
at makukulay na guhit....
ang paglalakad paikot at pabalik
sa mga daang maiinit ng urban
sa apat na lugar ng magulong espasyo
saksi ang burgesyang kapaligiran
pagmamahal na isinasabog
ng mga kaluluwang banal
ngiti,
kwento,
milagro,
pag-ibig,
dalawang araw bago ang katapusan ng mundo
Link | Leave a comment | Add to Memories | Share
new proposal P15 and P150 Philippine peso bills
Jan. 26th, 2012 | 12:47 pm
location: cavite
mood: artistic

Link | Leave a comment | Add to Memories | Share
Ang Bukas Ng Pag-Ibig
May. 28th, 2011 | 10:15 am
Ang Bukas Ng Pag-Ibig
sagot sa Hindi kita IIbigin
Kung iibig man ako
muli ngayon
handa kong kapitan
ang isang punyal
na kumikitil ng kaligayahan....
kung iibig man ako
muli ngayon
handa akong pumagitna
sa trahedya na dumidiskaril ng mga akala...
kung iibig man ako
muli ngayon
handa akong mabartolina
maipakita lang ang wagas kong katapatan....
ubos lakas kong susubukan
at sasalubungin
mga unos at galit ng kapaligiran
at iibigin kita
dahil mas minamahal
kita...
ngayon...
ngunit ang aking Pag-ibig
kung IIbig mang muli
ay may isa pang mukha
ng pagmamahal...
di lamang kita iibigin
dahil ikaw ay ikaw
ang pag ibig ko sa iyo ay
pag-ibig din sa bayan
tulad ng aking pagmamahal
sa masang inaapi at pinagsasamantalahan
tulad ng pagkapit ng mga magsasaka
sa mapagpalayang alyansa sa mga manggagawa
tulad ng higpit na pagkakatangan ng karit ng mga magbubukid
at maso ng mga manggagawa ganyan ko ikukumpara
ang higpit ng aking
pagmamahal
tulad ng tamis sa masasayang mukha ng mga di kilalang taong
sumasalubong sa mga pwersang mapagpalaya kung silay dumarating
duon sa lalawigan ng ating bayan
iyan ang bukas ng pag-ibig na
maiialay sa iyo
isang pag-ibig na di makasarili
isang pag-ibig na di lamang para ating dalawa
isang taus pusong pag-ibig
na pinanday ng karanasan
sa mga luma at bagong kwento
ng pakikibaka
ng isang bayan na mayaman
ngunit mahirap
ang bukas
ng aking Pag-ibig
ay iyo....
emil
mayo,2011
zapote
Link | Leave a comment {1} | Add to Memories | Share
Sa yong Pagdating Kahapon
May. 28th, 2011 | 10:11 am
kumatok kahapon dumating ng biglaan
amihan ay nagmistulang habagat
krisis ay nanamlay ...
kalungkutan ay napawi
pananalanta sa diwang totoo...
ganap ng nakalma
uhaw ay naibsan
kagutuman ay napawi...
sumisigaw ang puso ng katahimikan
mas minamahal ka nga ngayon
sa mga linya at istruktura
sa puting canvas ng realidad...
itinatago upang hanapin ng pananabik
ang kasiyahan at ng kagalakan
kasama ng bukas ang mga awit ng buhay
sa patuloy na lakaran ng kaganapan...
oras ay ganap ng nilimot
aanhin pa ang kaayusan, kung kasakasama ka...
aanhin pa ang kadakilaan, kung ikaw ay pangako
aanhin pa ang kasalukuyan, kung ang bukas ay walang hanggan...
pinagpatuloy ang pagsamba, taos puso
tumawid at nagsimulang maglakbay
magkahawak kamay
sa mausok at magulong kalye ng urban
sa bawat lagok ng tubig na nakakalasing
sulyap ng saya ay di matatawaran
kwento ng paghahanap ay kinagigiliwan
perpektong ngiti sa nakakabaliw na larawan
sakdal dusang pananabik
sa amoy umagang anino
damahin mo ang ingay ng pusong pagal
ang init ng nagwawalang kasiyahan
sa iyong pagdating
kahapon sa
malungkot kong buhay...
emil
mayo 2011
zapote
Link | Leave a comment | Add to Memories | Share
Ang Pag-ibig sa Araw ng Katapusan ng Mundo
May. 21st, 2011 | 08:28 pm
"I love you without knowing how, or when, or from where. I love you simply, without problems or pride: I love you in this way because I do not know any other way of loving but this, in which there is no I or you, so intimate that your hand upon my chest is my hand, so intimate that when I fall asleep your eyes close."
— Pablo Neruda (100 Love Sonnets: Cien sonetos de amor)
sa paghampas ng hangin sa aking mukha
nagpipitik bulag ang mga imahinasyon ng mga nakalipas
nangingiti ... napapaluha.... inaalala....
kanina dalawang araw bago ang katapusan ng mundo....
akoy magbabalik muli sa tag-ulan ng mga pangarap
ihahanda ang bagong punla ng mapulang umaga
hahamon ng mga kasiyahan sa makulay na larawan
bubulong sa mga anito para sa katiyakan ng mga pangako....
pinag-isa ang puso para sa bagong hinaharap
pagsasamang ganap para sa kaligayahang lubos
mga elemento sa istrukturang pinanday
ng mga salita at pangungusap ng mapanglabang makata
iiwanan na ang lumang kabanata ng nakaraan
magkatuwang sa paghahanda
magkatuwang sa paglilinang
magkatuwang sa pagbabago....
iisa ang pangarap
sa magkaibang larawan
ng mapaghamong mga salita
at makukulay na guhit....
ang paglalakad paikot at pabalik
sa mga daang maiinit ng urban
sa apat na lugar ng magulong espasyo
saksi ang burgesyang kapaligiran
pagmamahal na isinasabog
ng mga kaluluwang banal
ngiti,
kwento,
milagro,
pag-ibig,
dalawang araw bago ang katapusan ng mundo///
emil
expo 2011
.....
Link | Leave a comment | Add to Memories | Share
If You Want to Know What We Are by Carlos Bulosan
Nov. 25th, 2010 | 02:59 pm
If You Want to Know What We Are
by Carlos Bulosan
If you want to know what we are who inhabit
forest mountain rivershore, who harness
beast, living steel, martial music (that classless
language of the heart), who celebrate labour,
wisdom of the mind, peace of the blood;
If you want to know what we are who become
animate at the rain’s metallic ring, the stone’s
accumulated strength, who tremble in the wind’s
blossoming (that enervates earth’s potentialities),
who stir just as flowers unfold to the sun;
If you want to know what we are who grow
powerful and deathless in countless counterparts,
each part pregnant with hope, each hope supreme,
each supremacy classless, each classlessness
nourished by unlimited splendor of comradeship;
We are multitudes the world over, millions everywhere;
in violent factories, sordid tenements, crowded cities;
in skies and seas and rivers, in lands everywhere;
our number increase as the wide world revolves
and increases arrogance, hunger disease and death.
We are the men and women reading books, searching
in the pages of history for the lost word, the key
to the mystery of living peace, imperishable joy;
we are factory hands field hands mill hand everywhere,
molding creating building structures, forging ahead,
Reaching for the future, nourished in the heart;
we are doctors scientists chemists discovering,
eliminating disease and hunger and antagonisms;
we are soldiers navy-men citizens guarding
the imperishable will of man to live in grandeur,
We are the living dream of dead men everywhere,
the unquenchable truth that class-memories create
to stagger the infamous world with prophecies
of unlimited happiness_a deathless humanity;
we are the living and the dead men everywhere….
If you want to know what we are, observe
the bloody club smashing heads, the bayonet
penetrating hallowed breasts, giving no mercy; watch the
bullet crashing upon armorless citizens;
look at the tear-gas choking the weakened lung.
If you want to know what we are, see the lynch
trees blossoming, the hysterical mob rioting;
remember the prisoner beaten by detectives to confess
a crime he did not commit because he was honest,
and who stood alone before a rabid jury of ten men,
And who was sentenced to hang by a judge
whose bourgeois arrogance betrayed the office
he claimed his own; name the marked man,
the violator of secrets; observe the banker,
the gangster, the mobsters who kill and go free;
We are the sufferers who suffer for natural love
of man for man, who commemorate the humanities
of every man; we are the toilers who toil
to make the starved earth a place of abundance
who transform abundance into deathless fragrance.
We are the desires of anonymous men everywhere,
who impregnate the wide earth’s lustrous wealth
with a gleaming fluorescence; we are the new thoughts
and the new foundations, the new verdure of the mind;
we are the new hope new joy life everywhere.
We are the vision and the star, the quietus of pain;
we are the terminals of inquisition, the hiatuses
of a new crusade; we are the subterranean subways
of suffering; we are the will of dignities;
we are the living testament of a flowering race.
If you want to know what we are
WE ARE REVOLUTION!
.......
emilyap post
Link | Leave a comment {3} | Add to Memories | Share
KATARSIS
Oct. 8th, 2010 | 12:26 pm
"KATARSIS ng mga Takas."
EMIL YAP Solo Exhibit
06 November 2010,
Saturday, 4:00 p.m.
CAFE TRAPICHE,
National Highway, Barangay Malinis,
Lemery, Batangas
Philippines
Link | Leave a comment | Add to Memories | Share
Tubao Cloth
Aug. 12th, 2009 | 10:03 am
Tubao cloth, a traditionally handwoven ethnic cloth made by non-muslim, muslim and indigenous peoples in Mindanao (Southern Philippines.This colorful cloth is worn as headpiece or headscarf and used as handkerchief. Since the early 1980s used by Filipino social realist and visual artist Emil Yap as a medium to his paintings and artworks.

Pitong Tuwa, Alay Kay Flor. Emil Yap. Mixed Media on Tubao Cloth. 1995.

Mag-Ina ng Aking Panahon. Emil Yap. Mixed Media on Tubao Cloth. 1995

Kaguinhawahan serye 2. Emil Yap. Mixed Media. 59"X40".2006

Takas ng Bayan. Emil Yap. Mixed Media. 59"X46". 2006.

Pangarap ng Bukas ng Isang Takas. Emil Yap. Mixed Media. 15"X11". 1994.
Pitong Tuwa, Alay Kay Flor. Emil Yap. Mixed Media on Tubao Cloth. 1995.
Mag-Ina ng Aking Panahon. Emil Yap. Mixed Media on Tubao Cloth. 1995
Kaguinhawahan serye 2. Emil Yap. Mixed Media. 59"X40".2006
Takas ng Bayan. Emil Yap. Mixed Media. 59"X46". 2006.
Pangarap ng Bukas ng Isang Takas. Emil Yap. Mixed Media. 15"X11". 1994.
Link | Leave a comment | Add to Memories | Share
I've now got the new LiveJournal Messenger.
Aug. 1st, 2009 | 10:53 am
I've now got the new LiveJournal Messenger. My Windows Live ID is emil08@livejournal.com. Sign up now and we can chat!